Spolia (λατ.) ονομάζονται οι λίθοι, κυρίως μαρμάρινοι, που αφαιρούνται από ένα αρχαίο οικοδόμημα κι επαναχρησιμοποιούνται σε μια νέα κατασκευή σαν οικοδομικό ή διακοσμητικό υλικό.
Η Πάρος είναι αγαπημένος μου τόπος έρευνας και μελέτης από τα φοιτητικά μου χρόνια, ειδικότερα τα χρόνια των Διδακτορικών Σπουδών στο εγνωσμένης ακαδημαϊκής αριστείας Πανεπιστήμιο Cornell των ΗΠΑ. Εκεί, στο πλαίσιο βαθύτερης μελέτης της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής των κλασικών χρόνων, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα έναν κοσμοπολίτη γλύπτη του 4ου αιώνα π.Χ. από την Πάρο, τον Σκόπα, λιγότερο γνωστό στο ευρύ κοινό σε σχέση με τους άλλους μεγάλους του καιρού του, τον Πραξιτέλη και τον Λύσιππο.
Από τον Απρίλιο του 1941, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά τις αρχικές επιτυχίες του ελληνικού στρατού εναντίον των ιταλικών δυνάμεων στο μέτωπο της Αλβανίας, η Ελλάδα βρέθηκε υπό τριπλή κατοχή: γερμανική, ιταλική και βουλγαρική.
Εκεί κοντά στο μεσοπόλεμο, όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτοι μεταλλικοί τενεκέδες εμφανίστηκε στο νησί και η πρώτη χειροποίητη καράβα. Κάποιος παππούς, κάποιος γονιός πρωτοέφτιαξε ένα μικρό τσίγκινο καράβι για το παιδί του, από τον τενεκέ του λαδιού ή της φέτας που υπήρχε στο σπίτι.
Από τη δεκαετία του 1920 μέχρι σήμερα, η τουριστική βιομηχανία αναδείχθηκε σταδιακά ως ένας από τους κρισιμότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, αλλάκαι παράγοντας αλλαγής, εν πολλοίς, της φυσιογνωμίαςτης Ελλάδας. Σε αυτή τη διαδρομή, μερικοί από τους επιφανέστερους Έλληνες εικαστικούς, φωτογράφους και γραφίστες διαμόρφωσαν, σε μεγάλο βαθμό, τη (διαχρονική) εικόνα της χώρας στον κόσμο.
Τα παλιά τα χρόνια όταν ακόμα η μηχανή δεν είχε ανέβει στα καΐκια και τα πανιά ταξίδευαν τα σκαριά, τότε που το εμπόριο γινόταν με περάματα, οι καϊκτσήδες φόρτωναν το καΐκι με σαβούρα που άδειαζαν όταν έφταναν στο προορισμό που θα φόρτωναν τα προϊόντα στο αμπάρι.
Ένα νησί σε προχωρημένη εφηβεία, πάνω ακριβώς στο άνθος της νιότης του. Ένα νησί στην πιο όμορφη στιγμή του, αυτό ήταν η Πάρος του 1980. Ένας πραγματικός τόπος ξεκούρασης και παραθερισμού σε μια εποχή πλήρους αθωότητας μέσα από την ασπρόμαυρη γοητεία μιας συλλογής φωτογραφιών.
Πώς είναι η Πάρος σήμερα; Πώς ήταν τη δεκαετία του 1950 και πώς μέχρι πριν από λίγα χρόνια που άρχισε να λειτουργεί ως χρυσωρυχείο και κατέπλευσαν μέχρι εδώ κατακτητές, μεταλλωρύχοι, χρυσωρύχοι και πειρατές διάφοροι;
Η διατήρηση των ψαριών στο αλάτι -αλίπαστα- είναι μια πανάρχαια μεσογειακή τεχνική που καταφέρνει να διατηρήσει το ψάρι βρώσιμο, χωρίς ψυγείο, και να τραφούν οι οικογένειες των ψαράδων κατά τους χειμερινούς δύσκολους μήνες.
Τελευταία μεγάλη μάχη του ναυτικού με ξύλινα ιστιοφόρα, η ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827) ανοίγει τον δρόμο για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Οι σύμμαχοι, Άγγλοι Γάλλοι και Ρώσοι κατανικούν τον στόλο του Οθωμανού σουλτάνου Μαχμούτ Β’ ενισχυμένο από τον στόλο του Αιγύπτιου πασά Μοχάμεντ Άλι.
