Εν πλω
Η καταστροφή της Σμύρνης μέσα από το ημερολόγιο ενός δόκιμου σημαιοφόρου
Η καταστροφή της Σμύρνης μέσα από το ημερολόγιο ενός δόκιμου σημαιοφόρου
Από 16 Ιουνίου μέχρι 4 Αυγούστου.
Σκηνικά δράσης σε αστυνομικά μυθιστορήματα
Οι συνταγές που ακολουθούν είναι βασισμένες στην παραδοσιακή κουζίνα της Πάρου. Δημιουργός τους ο σεφ Κύρης Αθανασιάδης με βοηθό την Άννα Κάγκανη, στην κουζίνα της οποίας μαγειρεύτηκαν και τα τρία πιάτα που σας παρουσιάζουμε.
Όταν πατούσα για πρώτη φορά το πόδι μου στο Δεσποτικό το μακρινό 2004, δεν θα μπορούσα καθόλου να φανταστώ πώς θα έμοιαζε ο χώρος σήμερα, είκοσι χρόνια μετά. Τότε μόλις που διακρινόντουσαν τα θεμέλια του ναού και του εστιατορίου και το νησί ήταν έρημο με μόνη ζωντανή παρουσία τα εκατοντάδες παρδαλά κατσίκια και τα δύο μαντρόσκυλα του βοσκού. Η στάνη λίγο πιο πέρα –εξ ου και η ονομασία της θέσης Μάντρα– εκεί που την είχε μετακινήσει ο αρχαιολόγος Γιάννος Κουράγιος, για να μπορέσει να πραγματοποιήσει την ανασκαφή ενός από τα σημαντικότερα ιερά του Απόλλωνα στις Κυκλάδες.
Στον ολοκαίνουριο χώρο που τον κοσμεί ένα από τα πιο όμορφα λογότυπα που θα δείτε φέτος στην Πάρο στο Medusa Concept Store, συμβαίνει κάτι μοναδικό. Μπαίνεις στο κατάστημα και δεν βρίσκεσαι σε ένα μαγαζί με χρηστικά αντικείμενα για το σπίτι, από το πάτωμα μέχρι το ταβάνι, αλλά σε μία κάψουλα όπου πολλά μπορούν να συμβούν.
Medusa Concept Studio, Δρυός, τηλ. 6970 012323
Στον περιφερειακό της Νάουσας, στο Μελίσσι Delicatessen, πίσω από τα τοπικά προϊόντα, τα μέλια και τα λάδια υπάρχει ένα μικρό εργαστήρι τέχνης που παίζει με ταπεινά υλικά. Η ιδιοκτήτρια Μάρω Βούλγαρη κεντάει παλιούς καμβάδες και τους μετατρέπει σε μοναδικές post modern τσάντες και μαξιλάρες.
Το Μελίσσι Delicatessen, Περιφερειακός Νάουσας, 22840 55377
Είναι γνωστό ότι το ψάρι είναι από τις πιο προσφιλείς τροφές για τον άνθρωπο και μάλιστα από τα πολύ παλιά χρόνια. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι οι περίπου 300 αλιείς στην Πάρο που τα τελευταία χρόνια έμειναν 200 και όλο λιγοστεύουν, μπορεί να πουλάνε τα ψάρια τους μέχρι και στο Πόρτο Ράφτη ή το Λαύριο στην Αττική ενώ εμείς εδώ στην Πάρο το καλοκαίρι τρώμε ψαράκι συχνά αγνώστου προελεύσεως, εκτός αν τρώμε σε ταβέρνες που έχουν δικό τους καϊκι. Αυτές όμως είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια στην αλιεία κι η δουλειά έχει γίνει πιο εύκολη όμως ο αριθμός των ψαράδων συνεχώς μειώνεται και οι επιδοτήσεις καταβροχθίζουν τα καΐκια.
Στην περίπτωση που λέγεται Νίκος Συνόδης τουλάχιστον αυτό συνέβη. Πήγε και γύρισε από τη ζωή στον θάνατο κι από τον θάνατο πάλι πίσω στη ζωή. Και ξανάρχισε από το μηδέν. Πολλά αρχεία καταστράφηκαν και χρειάστηκε να δημιουργηθούν από την αρχή, όπως αυτό της ομιλίας. Κάποια όμως διατηρήθηκαν και συνέχισαν να λειτουργούν έστω και σε διαφορετική μορφή, όπως η ζωγραφική και το πάθος για το θέατρο.
Η γκαλερί «αντί» πρωτοάνοιξε την πόρτα της το καλοκαίρι του 2012 σε έναν λιλιπούτειο χώρο 6x3x3, μπροστά ακριβώς από την είσοδο του Κάστρου και φιλοξένησε εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, κεραμικής, κοσμήματος, φωτογραφίας, γραφιστικής και video art ως το φθινόπωρο του 2022 οπότε και έκλεισε. Για πάνω από 10 χρόνια μας χάρισε πολλές ωραίες στιγμές. Τόσο η γκαλερί όσο και το Φεστιβάλ Φωτογραφίας σφράγισαν την πολιτιστική ζωή της Αντιπάρου για όσο κράτησαν. Στη συνέντευξη που ακολουθεί η Μαίρη Χατζάκη, ιδιοκτήτρια της γκαλερί, μας μιλάει για αυτά τα 10 σημαντικά χρόνια.