Πίσω από κάθε ξερολιθιά υπάρχει ο δημιουργός: ένας αόρατος δάσκαλος αλλά παντού παρών μέσα το έργο του

ΞΕΡΟΛΙΘΙΑ

Κείμενο: Μάρω Βούλγαρη

Η τέχνη του ελάχιστου

Η ξερολιθιά είναι η τέχνη του ελάχιστου. Η τέχνη της ανάγκης. Είναι η πρώτη ανακύκλωση. Ένα χωράφι περιτοιχίζεται μόνο από δικά του υλικά. Είναι η τέχνη της φιλίας που χωρίζει ειρηνικά δυο χωράφια, ενώ πολλές φορές ανακαλύπτουμε πως για κάποιες από αυτές εργάστηκαν αρμονικά, τέσσερα και παραπάνω χέρια. Είναι η τέχνη που περνάει από πατέρα σε γιο. Πίσω από κάθε ξερολιθιά υπάρχει ο δημιουργός: ένας αόρατος δάσκαλος αλλά παντού παρών μέσα το έργο του.

Η ξερολιθιά έχει το δικό της γλωσσάρι. Δεκάδες ονόματα πέτρας διασώθηκαν από τους παλιούς μαστόρους. Έχει επίσης πολλά διαφορετικά στυλ. Από κει ανακαλύπτεις τη μοναδική υπογραφή του κάθε μάστορα. Και βεβαίως έχει πολλών ειδών πέτρες. Άλλες κόβονται σαν βούτυρο κι άλλες απαιτούν δύναμη και υπομονή.
Η ξερολιθιά είναι αναμφισβήτητα ένα πραγματικό έργο τέχνης. Εξάλλου τα μεγαλύτερα αριστουργήματα είναι ανυπόγραφα. Ο δημιουργός τους τα επιστρέφει στη φύση με σεμνότητα και τ’ αφήνει παρακαταθήκη σε μάς τις επόμενες γενιές.
Είναι λοιπόν χρέος μας ιερό να τιμήσουμε και να εκτιμήσουμε αυτήν την μοναδική παράδοση.

Στις 26 Απριλίου, διοργανώθηκε από τον Εξωραϊστικό και Πολιτιστικό Σύλλογο Αγκαιριάς για δεύτερη φορά, πάνω σε μια ιδέα της κ. Τόνιας Παντελαίου, η Εβδομάδα Αγροτικής Αρχιτεκτονικής, μια γιορτή αφιερωμένη στα αγροτικά μνημεία της Πάρου και των Κυκλάδων.

Η εκδήλωση έκλεισε με το 2ο Εργαστήρι Ξερολιθιάς μια δράση αφιερωμένη στη διατήρηση και αναβίωση της παραδοσιακής αυτής τέχνης. Εκεί, άνθρωποι κάθε ηλικίας , τεχνίτες και εθελοντές, συγκεντρώθηκαν για να κρατήσουν την πολύτιμη αυτή τέχνη ζωντανή, ενώ ο δάσκαλος ξερολιθιάς και συγγραφέας Θανάσης Πόραβος έκλεισε την εκδήλωση με μια ζεστή ομιλία.