Το γραφείο ξεκίνησε την λειτουργία του το 1965 από τον πατέρα μου Θεόδωρο Ι. Μπιζά ταυτόχρονα με τα πρώτα βήματα τουριστικής ανάπτυξης του νησιού. Ξεκίνησα να δουλεύω μαζί του το 1985 και το 1990 παρέλαβα τη "σκυτάλη". Μια "σκυτάλη" με συστατικά την εμπειρία, την αξιοπιστία, τη συνέπεια.
Το γραφείο μας με έδρα την Πάρο ιδρύθηκε το 1999. Δραστηριοποιούμαστε στη σχεδίαση και κατασκευή κατοικιών υψηλών προδιαγραφών, βασισμένοι στη μακραίωνη αρχιτεκτονική παράδοση των νησιών και τις ανάγκες του σήμερα. Πρόσφατα μπήκαμε και στο κτηματομεσιτικό κομμάτι μέσω της REMAX PRIME, με μια ολιστική αντιμετώπιση της δουλειάς μας.
Γραφίστας, αγγειοπλάστης, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου της Πάρου «Αρχίλοχος». Σχετικά με αυτές τις τρεις ιδιότητες «ανέκρινα» τον Στέλιο Γκίκα ένα πρωινό του Μάη που ανηφόρισα εκεί πάνω από τον Κώστο, στο παρατηρητήριό του, ακολουθώντας την ταμπέλα Yria Ceramics. Βρέθηκα μπροστά σε ένα συγκρότημα λιτό και καλαίσθητο: Το Μαγαζί, ο χώρος έκθεσης και πώλησης των κεραμικών, το κλειστό Herbarium και το Εργαστήριο. Την προσοχή μου τράβηξαν η κόκκινη τσουλήθρα της Δήμητρας Χανιώτη με τίτλο «Αμφιβολία» που είχα δει μόνο σε φωτογραφίες και τα μαρμάρινα γλυπτά του Ingbert Brunk.
Καλοκαίρι του 2020. Πρωτόγνωρες συνθήκες για ένα κυκλαδίτικο καλοκαίρι. Η πανδημία, οι ελάχιστοι επισκέπτες στο νησί, οι εκδρομές και οι ξεναγήσεις που δεν έγιναν, άλλαξαν τη συνηθισμένη καλοκαιρινή όψη του νησιού. Βρέθηκα, λοιπόν, κι εγώ να κάνω διακοπές αντί να τρέχω στα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και τους ιστορικούς οικισμούς με ομάδες τουριστών, που τόσο χαίρονται αυτές τις επισκέψεις. Αιγαιοπελαγίτικες διακοπές λοιπόν, για πρώτη φορά τόσης μεγάλης διάρκειας, γεμάτες ηλιόλουστες παραλίες και γαλάζια θάλασσα.
Σεβασμός στη ζωή χωρίς εξαιρέσεις, αποτελεσματικότητα και οργάνωση, αθόρυβη παρουσία στο νησί, αγάπη για τη φύση. Ο Σύλλογος Περίθαλψης & Προστασίας Άγριων Ζώων Αλκυόνη κλείνει φέτος 26 χρόνια στην Πάρο, και ο πρόεδρός του Μάριος Φουρνάρης απαντά στις ερωτήσεις μας.
Πενήντα χρόνια πριν από την ελληνική επανάσταση, η Πάρος έγραψε μια πολύ σημαντική ιστορική σελίδα στη σχέση της με τη ρωσική υπερδύναμη. Τo 2021 γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση αλλά και το έτος Ιστορίας Ελλάδας-Ρωσίας, όπου αναδεικνύονται οι ιστορικές συναντήσεις των δύο λαών στην πορεία του χρόνου.
Το 2008 οργανώθηκε στο Aegean Center for the Fine Arts, στην Παροικιά μία έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Παριανοί Ολλανδοί / Dutch Artists on Paros”. Από τους πέντε καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην έκθεση αυτή, σίγουρα ο πιο Παριανός είναι ο Wim Drion, όχι μόνο γιατί το έργο του εμπνέεται από το Παριανό τοπίο -φυσικό και ανθρωπογενές-, όχι μόνο γιατί το διαπερνά το φως του Αιγαίου απ’ άκρη σ’ άκρη αλλά γιατί ο Wim Drion με τη γυναίκα του Eva είναι, νομίζω, ενταγμένοι μέσα στην παριανή κοινωνία και την πολιτιστική ζωή του νησιού πολύ περισσότερο από όλους τους αλλοδαπούς καλλιτέχνες που ζουν εδώ.
Η Πάρος και η Αντίπαρος έχουν μόνιμους κατοίκους πριν ακόμα αναπτυχθεί ο τουρισμός. Όμως από τότε που τα νησιά αυτά έγιναν πιο εύκολα προσβάσιμα σε επισκέπτες (βαπόρια, αεροπλάνα, ιδιωτικά σκάφη) αναπτύχθηκε με γρήγορο ρυθμό η ζήτηση για αγορά κατοικίας.
Με την ευκαιρία των 200 χρόνων σας παρουσιάζουμε φορεσιές εκείνης της εποχής με έμφαση τον χώρο του Αιγαίου. Οι φορεσιές προέρχονται από τη συλλογή του Μουσικοχορευτικού Συγκροτήματος «Νάουσα Πάρου» που ιδρύθηκε και λειτουργεί ήδη από το 1988 στη Νάουσα, με συμμετοχές σε πολλές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και σκοπό τη διάσωση και διάδοση της αυθεντικής παράδοσης του νησιού στη μουσική και στο χορό.
Την έλεγαν Μαγδαληνή και γεννήθηκε το 1796 στην Τεργέστη. Οι αρετές της, η φήμη, η ομορφιά της, οι λεπτοί τρόποι, το ευρωπαϊκό στυλ, η θαρραλέα ψυχή της ενέπνευσαν τους ευαίσθητους νέους της Ευρώπης του Διαφωτισμού. Μια γυναίκα συναρπαστική, ρομαντική, ανιδιοτελής, μια φεμινίστρια πριν από το φεμινισμό, μια πραγματική Ελληνίδα που έγραψε ιστορία, που ήξερε να αγαπά πολύ και που προδόθηκε με όλους του τρόπους.
